Հաղթական Կամար գերմանացի գրող Էրիխ Մարիա Ռեմարկի աշխարհահռչակ վեպերից է:
Այն Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակաշրջանի դասական գործերից է, որն առաջին անգամ տպագրվել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում 1945 թվականին։

Հաղթական Կամար գրքի գործողությունները տեղի են ունենում Ֆրանսիայում 1938-1939 թվականներին։
Ռավիկը, առաջին աշխարհամարտի մասնակից, գերմանացի վիրաբույժ, ով անլեգալ ապրում էր Փարիզում և վիրահատում հաճախորդներին, ոչ պակաս որակյալ ֆրանսիացի վիրաբույժներից։

Նա մեկն էր այն ներգաղթյալներից, ովքեր չունեին անձնագիր ու ուրիշ փաստաթղթեր և անընդհատ գտնվում էին ձերբակալման ու արտաքսման մշտական վտանգի տակ։
Հայրենիքում նա օգնել էր փախչել երկու անմեղ մարդկանց, որից հետո տանելով համակենտրոնացման ճամբարի տանջանքները ու սիրած աղջկա մահը, կարողանում է հասնել Ֆրանսիա, որտեղ ներգաղթյալների համար ամենահեշտն էր ապրելը։

Նա, պատահաբար, ծանոթանում է իտալացի դերասանուհի Ժոան Մադուի հետ և սիրային կապի մեջ մտնում։
Սիրահարները մեկ վիճում են միմյանց հետ, մեկ հաշտվում։

Ռավիկին հաջողվում է, տանելով անտառ, սպանել իրեն տանջանքների ենթարկող Հաակեին։
Վեպի վերջում սկսվում է պատերազմը, Ժոանը մահացու վերք է ստանում խանդոտ դերասանի արձակած գնդակից,
Ռավիկը հրաժարվելով թաքնվել ռուս ներգաղթյալի անվան տակ և հանգիստ հանձնվում է ոստիկանությանը, ստեղծելով խառնաշփոթ այն հյուրանոցում, որտեղ ինքն ապրում էր։

Մեջբերումներ Հաղթական Կամար գրքից

Կյանքը ավելին է, քան սենտիմենտալ պատվիրանների դամբարան։
Մահ, նրա մեջ կա ճշմարիտ մեծություն, նրա մեջ մարդը հասել է վերջնագծին և կարճ ժամանակահատվածում։
Երբ մահանում ես, դառնում ես մի տեսակ անսովոր կարևոր մեկը, իսկ քանի դեռ ողջ ես, ոչ ոք քեզնով չի հետաքրքրվում։
Ազատ է միայն նա, ով կորցրել է այն ամենը, ինչի համար արժե ապրել։
Հավատը հեշտությամբ տանում է ֆանատիզմի։ Ահա թե ինչու է հանուն հավատի այդքան արյուն թափվում։
Վիրավորանքից կարելի է պաշտպանվել, իսկ խղճահարությունից ՝ երբեք։
Այն, ինչ մարդ փողով կարող է գլուխ բերել, շատ էժան է։
Զղջումը ամենաանօգուտ բանն է աշխարհում։ Ոչինչ հնարավոր չէ հետ բերել։ Ոչինչ հնարավոր չէ ուղղել։ Այլ կերպ, մենք սրբեր կլինեինք։
-Այն, ինչ մարդ փողով կարող է գլուխ բերել, շատ էժան է։
— Դուք չեք սիրում ձեր մասին խոսել, այնպես չէ — Ես նույնիսկ մտածել իմ մասին չեմ սիրում
Կյանքը չափազանց լուրջ բան է, որպեսզի ավարտվի ավելի շուտ, քան մենք դադարում ենք շնչել։
Հանգիստ ապրել մնացած կյանքը — ահա թե ինչն է այսօր թվում ամենաանհավատալի արկածը։
Եթե միևնույնն է ոչինչ անել հնարավոր չէ, ապա ինչո՞ւ հասցնել ինքդ քեզ խելագարության։
-Միայն այն է էժան, ինչը կրում ես առանց քո մեջ վստահություն ունենալու, — մտածեց Ռավիկը։
Նա՝ ով ոչնչի չի սպասում, չի հիասթափվի։
Հաղթանակը ծնում է անհոգություն։